Agenda   |  
Zoeken
 
Mijn roeping: Casper Pikkemaat

‘Priesteropleiding biedt een thuis’
(Casper Pikkemaat (1981, Lattrop) werd op 17 mei 2009 samen met Peter Ambting door aartsbisschop Eijk in de Catharinakathedraal te Utrecht priester gewijd.)

De kop is eraf – 17 mei j.l. was het precies één jaar geleden dat ik, met mijn wijdingsgenoot, in de Utrechtse kathedraal tot priester gewijd ben door mgr. Eijk. Mijn intentie was niet om er extra aandacht aan te besteden, omdat een Eerste H. Communie gepland stond in de parochie van Renkum. Niettemin was ik blij verrast toen tegen het einde van de viering enkele parochianen mij toch feliciteerden met mijn jubileum en een bundel overhandigden met kleurplaten en teksten van alle communicantjes en kinderen van de parochie.

Een eerste jaar nodigt uit om eens terug te kijken. Voor mij is het een bijzonder jaar geweest, dat mij nog lang zal bijblijven: bijna alles heb ik immers als priester voor het eerst mogen doen. Dan denk ik aan de hoogfeesten van Pasen en Kerstmis, de vele kinderen die ik heb mogen dopen en de bruidsparen die ik heb mogen begeleiden naar het huwelijkssacrament.

Maar ook aan de pastorale gesprekken bij de mensen thuis, de uitvaarten of de ziekenzalving aan een stervende. Het waren stuk voor stuk momenten, ook de minder mooie, waar ik dankbaar voor ben, dat ik ze mag meemaken en zo mag meewerken aan de vreugde en de verkondiging van het Evangelie, in de woorden en de sacramenten.

Tegelijkertijd heeft dit eerste jaar mij niet alleen gevormd als priester maar ook als mens en gelovige; steeds vaker heb ik bewust ervaren dat God mijn leven draagt en dat ik van hieruit als priester mag leven en werken. Het heeft mij de kracht en de moed gegeven mijn weg in het leven te gaan – Hem achterna.

Het moment van de priesterwijding vorig jaar is iets waar ik lang naar heb uitgekeken; jaren van voorbereiding, studie en gebed zijn daaraan voorafgegaan. Verschillende zaken en personen hebben daar deel van uit gemaakt: de momenten van gebed, de gemeenschap van studenten, de studie theologie, de pastorale stages, mijn geestelijk leidsman, mijn familie en vrienden. Een goede en gedegen priesteropleiding is daarbij onmisbaar; het helpt iedere student persoonlijk om uit te kristalliseren of de Heer hem geroepen heeft tot het priesterschap en of hij daarin gelukkig kan worden.

Geboren in een katholiek gezin, ontstond mijn eerste interesse voor het priesterschap tegen het einde van mijn basisschooltijd. We kregen op school nog met enige regelmaat bezoek van de pastoor en ik werd geraakt door zijn bevlogenheid in de catechese als hij vertelde over het geloof en de kerk. Daartoe heb ik contact gezocht met een jonge priester, die mij ten tijde van de middelbare school begeleid heeft in gesprekken.

De behoefte om mij vrij te maken voor God en Zijn mensen, werd in deze jaren sterker en resulteerde uiteindelijk in de aanmelding op het Ariënskonvikt. De priesteropleiding heeft mij altijd een thuis geboden, waar ik mijn roeping heb mogen onderzoeken en die mij een goede basis heeft gegeven voor het parochiepastoraat van nu. Van harte heb ik daarom ook een jaar geleden kunnen antwoorden: ‘Ja, Heer, hier ben ik’.