Agenda   |  
Zoeken
 

Mijn roeping: Henk van Hamersveld

‘Het roer om’

Op 3 juni 1981 ben ik geboren in Hoevelaken. Na 4 jaar kreeg ik een zusje en verhuisden we naar het mooie Hooglanderveen, de geboorteplaats van mijn vader en opa. Hooglanderveen was een dorp en ligt ten noorden van Amersfoort. Hier heb ik met veel plezier mijn jeugd doorgebracht en ging ik naar de basisschool. Vanaf mijn 6de namen mijn ouders mij mee naar de parochiekerk St. Joseph en na mijn Eerste Heilige Communie werd ik misdienaar en later acoliet.

Tijdens de laatste jaren op de basisschool en vooral op de mavo wordt er regelmatig gevraagd wat je later wilt worden. Voor sommigen is het dan helder wat ze willen worden en zij geven hier een stellig antwoord op, velen echter twijfelen. ‘Wat wil ik nu echt?’ is een vraag die ik mij vaak gesteld heb. Ik had hier wel enkele antwoorden op. Zo wilde ik wel priester worden, ik vond het geweldig om te zien wat onze pastoor allemaal deed. Daarnaast vond ik het boerenwerk ook erg leuk klinken. Ik was dan ook veel bij mijn opa en oma op de boerderij te vinden. Al snel kwam ik tot de ontdekking dat de Nederlandse wet zeer veel vraagt van de boeren en dat het houden van een keuterboerderij zoals mijn opa had niet meer reëel is. Mijn vader is als timmerman bezig en ook dat leek mij wel wat.

De keuze om voor het priesterschap te gaan vond ik geen gemakkelijke en omdat ik nog vele vragen had heb ik toen eerst bouwkunde op het MBO en later het HBO gestudeerd. Tijdens deze studie vroeg ik mij regelmatig af, wat God nu van mij verwacht en welke toekomst er voor mij in het verschiet zou liggen. De gedachten aan het priesterschap bleven terugkomen en zorgden voor enige twijfel. Zelf wist ik niet goed wat ik wilde en de keuze om voor het priesterschap te gaan, is geen lichte.

Een paar jaar terug besloot ik het roer om te gooien en dat ik toch meer voor de Kerk wilde betekenen. De keuze voor het priesterschap vond ik nog steeds erg lastig. Daarom ben ik toen, nu ongeveer tweeënhalf jaar terug, begonnen met de studie theologie aan de Faculteit Katholieke Theologie van de Universiteit van Tilburg. Hier leerde ik meer over onze prachtige Kerk en ons geloof kennen en ontmoette ik ook enkele seminaristen van het Ariënskonvikt. De kriebels om priester te worden, waren gebleven en werden sterker en met behulp van onze oud-pastoor, vicaris H. Pauw, ben ik dit gaan onderzoeken.

Het onderzoeken van een roeping is geen gemakkelijke onderneming en vergt tijd en gebed. Dit heb ik dan ook nog lang niet voltooid. Inmiddels heb ik al een paar meter op deze weg afgelegd. Zo ben ik in 2009 een paar keer op gesprek geweest bij de rector van het convict en heb ik daar het Paastriduüm mee gevierd. Daarnaast had ik regelmatig gesprekken met onze oud-pastoor. Dankzij deze gesprekken, het Paastriduüm en de bisdomreis naar Lourdes in het voorjaar van 2009, werd het voor mij duidelijk en besloot ik om mij aan te melden. Op 24 juni, het hoogfeest van St. Johannes, vond het eindgesprek plaats. Deze periode was behoorlijk spannend. Gelukkig werd ik al vrij snel gebeld door de rector dat ik aangenomen was. Een boodschap die zoals u wel zult begrijpen vreugde en een jubelstemming bracht, maar ook een zekere spanning. Wat zal de komende tijd mij gaan brengen en hoe zal het mij vergaan?